Zastanawiające  jest to, ze jeżeli siła wyobraźni przeniesiemy się w czasy o których opowiadają filmy Stanisława Barei i spojrzymy na sprawę naszej nieruchomości przez pryzmat człowieka obeznanego z absurdami  tych czasów - to działania powiatowych instytucji państwowych stają się ....... transparentne, logiczne i przede wszystkim przewidywalne.  
Czyżby wszystkie powiatowe instytucja cały czas  działały według schematów i procedur przeniesionych żywcem z czasów filmów Stanisława Barei? Właściwie to czemu nie. Przestawienie dużej struktury na inne tory wymaga sporego wysiłku - inaczej wszystko się toczy siła bezwładu, a każdy kolejny nowy pracownik jest przyuczany do swojej pracy przez starszy personel, który robi wszystko tak jak potrafi czyli tak jak to robiono zawsze od czasów, których pamięcią nie sięga nawet najstarsza zatrudniona osoba.
Jeżeli więc nie podjęto wysiłku w celu całkowitej przebudowy struktur aparatu państwowego, licząc na to, ze mityczna "wymiana pokoleniowa" wszystko załatwi -  to aparat państwowy działający według zwyczajów i "procedur" wypracowanych w komuno-socjaliźmie  nie powinien ani dziwić, ani zaskakiwać.  Szczególnie w sytuacji gdy cała para reformatorska poszła w duże ośrodki całkowicie zapominając o tzw "Polsce B"
Zaskakiwać też nie powinno gdyby okazało się, ze instytucje państwowe działające w oparciu o komuno-socjalistyczne schematy niewiele sobie robi z praw własności i przepisuje je według uznania.  W końcu własność była pojęciem, z którym poprzedni ustrój  miał z definicji problem, a jego aparat państwowy w niektórych okresach nawet ją tępił.
Czyżby więc całą hucpa wokół naszej nieruchomości, która pozornie wydaje się absolutnie nieprawdopodobną zmową nieprawdopodobnej liczby powiatowych urzędników wynikała z tego, ze po prostu zapomniano przestawić funkcjonowania powiatu na nowy system oparty na własności i kredycie dla której ta własność jest zabezpieczeniem? Czy jest możliwe, że coraz większy bałagan wokół m. in praw własności spowodowany "robieniem wszystkiego po staremu" skutkował całkowitym rozwaleniem wszelkich rejestrów dotyczących nieruchomości a podjęte  próby porządkowania według "starych, dobrych dyskretnych  sposobów" nie sprowadzają się przypadkiem do przekazywania nieruchomości lokalnym cwaniaczkom za plecami zdezorientowanych właścicieli?
Będziemy szukać odpowiedzi na to pytanie w naszej mamy nadzieje końcowej potyczce z powiatem G.  N początek jednak przeanalizujmy, czy zachowania poszczególnych instytucji tego powiatu rzeczywiście odpowiadają zwyczajowym "procedurom" z czasów komuno-socjalizmu..

więcej

Przez cały Dziennik Ćwoków VI usiłowaliśmy się dowiedzieć, jaka czynność mająca znaczenie prawne wykonano na naszej nieruchomości (oczywiście za naszymi plecami) ok 2010 roku, która sprawiła, że od tego czasu wszystkie instytucje państwowe  przestały respektować nasze prawa związane z własnością nieruchomości.  Innymi słowy szukaliśmy jakiegoś Skunksa, który ta całą hucpę zainicjował i cały czas nakręca posługując się jakimiś bliżej nie określonymi, lecz przynajmniej na pierwszy rzut oka wyglądającymi na wiarygodne,  dokumentami  i który zamierza czerpać z niej namacalne materialne korzyści. Podejrzewaliśmy nawet, że jest utalentowanym socjotechnikiem albo... pospolitym psychopatą (paradoksalnie może dawać to podobne rezultaty).
Przez długi okres czasu wydawało nam się, że musi istnieć jakiś logiczny (i namacalny) powód dla którego raptem, ni z gruszki ni z pietruszki - wszyscy funkcjonariusze państwowi (szczególnie ci w instytucjach nadzoru, którzy z powiatowym grajdołkiem nie mają żadnych oczywistych powiązań),  zaczęli zachowywać  się tak jakby zaczęli wierzyć w jakąś alternatywna rzeczywistość. I  to tak mocno, że są nie tylko odporni na wszelkie podnoszone przez nas argumenty, ale również  składają własny podpis na dokumentach zawierających czasami takie bzdury, ze osoba przebywająca w realnie istniejącej rzeczywistości, chcąc nie chcąc,  musi zadać sobie pytanie - czy z nimi jest oby wszystko w porządku.
Nasze działania udokumentowane w Dzienniku Ćwoków VI nie przyniosły jednak wielkiego rezultatu. Wszyscy - aż do najwyższego szczebla w instytucjach państwowych - zachowywali się tak jakby uparli się aby nie puścić pary z gęby i broń Boże nie powiedzieć nam co się stało na przełomie 2009/2010 roku, a tym bardziej nie ujawnić przed nami personaliów tajemniczego Skunksa.  Innymi słowy z punktu widzenia naszych założeń - wszyscy zachowali się całkowicie irracjonalnie.
No cóż musieliśmy wreszcie przyznać, że trafiamy najwyraźniej kulą w płot. To znaczy, że jeżeli chcemy się posunąć do przodu musimy sprawę jeszcze raz przemyśleć, bo nie możemy mieć już złudzeń co do tego, ze  robimy w naszych założeniach  jakiś fundamentalny  błąd .
Traf chciał, abyśmy  chcąc poprawić sobie humor sięgnęli po film Stanisława Barei.  Ku naszemu niekłamanemu zdumieniu film okazał się zadziwiająco aktualny.  Zupełnie jakby odzwierciedlał rzeczywistość nie z lat 1970-tych, ale znacznie bardziej współczesną. Zastanowiło nas to głęboko.  Być  może właśnie aktualność filmów Stanisława Barei  jest  kluczem do naszej zagadki (mamy nadzieje, że tym razem właściwy).  Czy jest to jednak możliwe?
Sprawdzaniu tego  postanowiliśmy poświęcić  dziennik VII

więcej